Ben sadece nasıl yandığımı bilmiyor, her gözyaşımda bir parça daha eksildiğimi ve küçüldüğümü de biliyorum. Yanan ateşi söndürmeye çalışıyorum. Kim bilir, belki de yazmayı o yüzden seviyorum. Çünkü yazdığım her kelimede yanıma geliyorsun, cümlelerde seni görüp kelime kelime sana sarılıyorum. Ama yaşadığımız günleri saatle anlatmaktan, saate sığdırmaktan da nefret ediyorum. Benim için saate ayak uydurmak akrep ve yelkovanın peşinden koşmak serapsal bir yanılgı. Çünkü elimi her uzatışımda yokluğuna dokunduğumu biliyorum.