Kar ve fırtına ile başlayan aşkımın bekleyişleri... Bugün, yarın ve yarından sonra, yaralı ceylanların erkeklerine benzeşmeyişle kapısında değişmeyen nöbetçi noktasında bekleyen askerler gibi kalacağım. Kar birikecek , ayaklarım üşüyecek ve ben belki de kızacağım kendime… Ama kapıda hayal kurma zevkini yakalayacağım. Hayal kuracağım ve hayallerle kapısında olacağım. Hayallerim bulduğum aşkımın ışığı olacak. Bulduğum ışıkla o kadar bahtiyarım ki coğrafik kaderime kızamıyorum bile. Hayallerim somurtmuyor, herhalde onlar da yaralı halimi biliyor ki bana cilve yapmaktan geri kalmıyorlar.